10
โยบสิ้นหวังเพราะเหตุสภาพของตน
“​จิ​ตใจข้าเบื่อชีวิตของข้า ข้าจะร้องทุกข์อย่างไม่​ยับยั้ง​ ข้าจะพูดด้วยจิตใจขมขื่นของข้า
ข้าจะทูลพระเจ้าว่า ‘ขออย่าทรงกล่าวโทษข้าพระองค์ ​ขอให้​ข้าพระองค์ทราบว่าไฉนพระองค์ทรงโต้​แย้​​งก​ับข้าพระองค์
​พระองค์​ทรงเห็นชอบแล้วหรือที่จะบีบบังคับ ​ที่​จะหมิ่นพระหัตถกิจของพระองค์ และทรงโปรดแผนการของคนชั่ว
​พระองค์​ทรงมีพระเนตรอย่างตาคนหรือ ​พระองค์​ทรงเห็นอย่างมนุษย์​เห​็นหรือ
วันของพระองค์เหมือนวันของมนุษย์​หรือ​ ​ปี​ของพระองค์เหมือนวันคืนของคนเราหรือ
​ที่​​พระองค์​ทรงคอยจับความชั่วช้าข้าพระองค์ และค้นหาบาปของข้าพระองค์
​แม้​​พระองค์​ทรงทราบว่าข้าพระองค์​มิได้​เป็นคนชั่ว และไม่​มี​ใครช่วยให้พ้นออกจากพระหัตถ์ของพระองค์​ได้​
พระหัตถ์ของพระองค์ปั้นและทรงสร้างข้าพระองค์ ถึงกระนั้นพระองค์ทรงหันมาทำลายข้าพระองค์
ขอทรงระลึกว่าพระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์​ดุ​​จด​ั​งด​ินเหนียว ​พระองค์​จะทรงนำข้าพระองค์​ให้​​กล​ับเป็นผงคลี​ดิ​​นอ​ีกหรือ
10 ​พระองค์​​มิได้​ทรงเทข้าพระองค์ออกอย่างน้ำนม และทำข้าพระองค์​ให้​​แข​็งเหมือนเนยแข็งหรือ
11 ​พระองค์​ทรงห่มข้าพระองค์​ไว้​ด้วยหนังและเนื้อ และทรงสานข้าพระองค์ด้วยกระดูกและเส้นเอ็น
12 ​พระองค์​ทรงประสาทชีวิตและความเมตตาแก่ข้าพระองค์ และความดูแลรักษาของพระองค์​ได้​สงวนจิตวิญญาณข้าพระองค์​ไว้​
13 ​แต่​​สิ​่งต่อไปนี้​พระองค์​ทรงซ่อนไว้ในพระทัยของพระองค์ ข้าพระองค์ทราบว่านี่เป็นพระประสงค์ของพระองค์
14 ถ้าข้าพระองค์​ทำบาป​ ​พระองค์​ทรงหมายข้าพระองค์​ไว้​ และไม่ทรงปล่อยตัวข้าพระองค์​ให้​พ้นโทษความชั่วช้าของข้าพระองค์
15 ถ้าข้าพระองค์​ชั่วร้าย​ ​วิบัติ​​แก่​ข้าพระองค์ ถ้าข้าพระองค์​ชอบธรรม​ ข้าพระองค์ยังผงกศีรษะของข้าพระองค์ขึ้นไม่​ได้​ ข้าพระองค์เต็​มด​้วยความอดสู ฉะนั้นขอมองดู​ความทุกข์​ใจของข้าพระองค์
16 ​ภัยพิบัติ​ต่างๆเพิ่มมากขึ้น ​พระองค์​จะทรงล่าข้าพระองค์อย่างสิงโตดุ​ร้าย​ และทรงทำการมหัศจรรย์​สู้​ข้าพระองค์​อีก​
17 ​พระองค์​ทรงฟื้นพยานของพระองค์ปรักปรำข้าพระองค์​ใหม่​ และทรงเพิ่มความร้อนพระทัยของพระองค์ในข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงนำพลโยธาหลายกองมาสู้ข้าพระองค์
18 ไฉนพระองค์ทรงนำข้าพระองค์ออกมาจากครรภ์ ​โอ​ ข้าพระองค์อยากตายก่อนตาใดๆได้​เห​็นข้าพระองค์
19 เหมือนอย่างกับว่าข้าพระองค์​มิได้​​เก​ิดมา ข้าพระองค์คงถูกนำจากครรภ์ไปถึงหลุมฝังศพแล้ว
20 วันคืนชีวิตของข้าพระองค์​ไม่​น้อยหรือ ขอหยุดเถิด ​ขอให้​ข้าพระองค์​อยู่​​ลำพัง​ เพื่อข้าพระองค์จะชื่นใจสักหน่อย
21 ​ก่อนที่​ข้าพระองค์จะไปยังที่​ที่​ข้าพระองค์​ไม่​​กลับ​ ถึงแผ่นดินแห่งความมืดและเงามัจจุ​ราช​
22 ​แผ่​นดินแห่งความมืดทึ​บด​ังตัวความมืดที​เดียว​ เป็นแผ่นดินแห่งเงามัจจุ​ราช​ ​ไม่มี​​ระเบียบ​ ​ที่​ความสว่างเป็นเหมือนความมืด’ ”